18 października 2010r. na nasze specjalne zaproszenie odwiedził nas pracownik Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy- dr Przemysław Paweł Grzybowski. Na jego wykład do Centrum Konferencyjnego przybyły tłumy zainteresowanych studentów. Liczba słuchaczy była tak duża, że zajęli oni każdy najmniejszy kąt i skrawek podłogi aby usiąść i wysłuchać świetnie zapowiadającego się wykładu. Nasz gość, rzecz jasna, nie zawiódł studentów. Wykład nosił tytuł: „Klauni w peruwiańskim Betlejem. Zderzenie kultur, wolontaryjna praca socjalna i edukacja w dzielnicach nędzy w Iquitos.”

Dr Grzybowski rozpoczął wykład od przybliżenia nam postaci Patcha Adamsa, który po raz pierwszy w swych działaniach i pracy z chorymi wprowadził terapię śmiechem, przypisał klaunom nową terapeutyczną rolę. Informacje te były istotne ponieważ Patch Adams był pomysłodawcą i uczestnikiem wyprawy w której brał również udział nasz gość, a o której chciał nam opowiedzieć. Wyprawa ta odbyła się do Belem, dzielnicy Iquitos w Peru. Brało w niej udział 180 wolontariuszy z 11 krajów. Wykład dr Przemysława Grzybowskiego był wzbogacony o prezentację multimedialną z licznymi, przepięknymi zdjęciami, przez co mogliśmy zobaczyć jak podróżowali wolontariusze, podziwiać lasy amazońskie z lotu ptaka i inne wspaniałe widoki. Iquitos, to miasto położone blisko równika gdzie dzienne temperatury wynoszą ok. 35/40 st. Jest to miasto w którym mieszka 450 tyś. osób, z czego 60 tyś. zamieszkuje w slumsach, jest to miejsce nędzy edukacyjnej i materialnej. Belem to najbardziej zaniedbana dzielnica tego miasta, nie da się tam dotrzeć drogą lądową, a jej mieszkańcy to głównie osoby żyjące w skrajnym ubóstwie, brak tam higieny, a co za tym idzie dużo osób choruje na liczne choroby zakaźne. Projekt realizowany przez wolontariuszy był skierowany do mieszkańców tego rejonu. Wolontariusze przebrani za klaunów spędzili w Belem dwa tygodnie. Przez ten czas w swych śmiesznych przebraniach odwiedzali różne placówki domy pomocy społecznej, hospicja, zakłady psychiatryczne, szpitale, domy dziecka, organizowali warsztaty tańca, gimnastyki, zajęcia z edukacji ekologicznej, zajęcia o dbałości o higienę własną i swego otoczenia, przeprowadzili szczepienia psów, zorganizowali festiwal i co najważniejsze pomalowali kolejne 200 domów. Projekt ten jest realizowany od siedmiu lat i co roku klauni przyjeżdżają w to miejsce z wielkimi puszkami kolorowych farb, aby dodać ulicom kolorów. Mieszkańcy każdego domu, który był malowany, mogli wybrać sobie dwa kolory którymi chcieli pokryć ściany swego domku i wraz z wolontariuszami przeprowadzali generalny remont w środku i na zewnątrz. Celem tych działań było pokazanie społeczności lokalnej, że istnieje możliwość zmiany sytuacji nawet jeśli jest ona beznadziejna, działania klaunów miały przynieść radość, nadzieję na lepsze czasy ale i pobudzić do aktywnego działania na rzecz swojej społeczności. Okazało się, że pomalowane domy uzyskują inny status, do domu wstawiane są drzwi i ścianki działowe, jego mieszkańcy zaczynają o niego dbać, nabiera on wartości, zaobserwowano również spadek poziomu przemocy domowej i pedofilii rodzinnej oraz wzrost dobrego samopoczucia jego mieszkańców. Prócz tego wolontariusze malowali również wizerunki mieszkańców Belem na jednym z murów ulicznych, jest to coś na wzór pomników ludzi z tej dzielnicy i stało się miejscem wieczornych spotkań i pogawędek, miejscem integracji tej małej społeczności. Dzięki prezentacji mogliśmy zobaczyć na zdjęciach tamtejszą szkołę, budowle, domy na palach i balach, mieszkańców oraz poszczególne etapy realizowanego projektu.

Na zakończenie swego wystąpienia dr Grzybowski wygłosił apel do zgromadzonych studentów aby i oni pomogli i podzielili się swą radością z innymi. Polska również ma swoje małe Belem któremu można pomóc. Wykład dr Przemysława Grzybowskiego opowiadający o tej niezwykłej wyprawie do Peru był ogromnie fascynujący i ciekawy.  

Zapraszamy na stronę dr Przemysława Grzybowskiego: www.grzybowski.ukw.edu.pl

Zmieniony (niedziela, 04 września 2011 19:36)